Marathi Kavita, Marathi Prem Kavita, Marathi Gaani, Marathi Videos, Marathi Lekh, Charolya....
Friday, January 30, 2015
वाढदिवस!!
रोजच्या धकाधकीच्या जगण्यात येतो एक आड दिवस
आला आहे अगदी आज, जसा तुझा वाढदिवस
तुझ्या आकांक्षापुढे होऊ दे गगन ठेंगणे
तुझ्या संगतीत शिकतील सारे स्वप्न रंगणे
जगण्याचा एक दिलासा, तुझ्या हसण्यात
अन मग झोकुन द्यावे पुन्हा वाटते जगण्यात
पुरावावेत सारे लाड तुझे, आज तुझा लाड दिवस
मनमानी करून घेण्यासाठीच असतो ना वाढदिवस!!
काय भेट द्यावी तुला? प्रश्न असा पडला...
रम्य एक सायंकाळ, त्यावर चन्द्र जडला..
ता-यानी लगड़लेले डोईवर आकाश खुले
तुला देण्यासाठी माझ्याकडे हीच शब्द्फुले
जगण्याचे असू देत सारे, नकोत नुसते 'काढ'दिवस
माझ्या शुभेच्छा तुझ्यासाठी, सारेच व्हावेत वाढदिवस!!
-जय
आला आहे अगदी आज, जसा तुझा वाढदिवस
तुझ्या आकांक्षापुढे होऊ दे गगन ठेंगणे
तुझ्या संगतीत शिकतील सारे स्वप्न रंगणे
जगण्याचा एक दिलासा, तुझ्या हसण्यात
अन मग झोकुन द्यावे पुन्हा वाटते जगण्यात
पुरावावेत सारे लाड तुझे, आज तुझा लाड दिवस
मनमानी करून घेण्यासाठीच असतो ना वाढदिवस!!
काय भेट द्यावी तुला? प्रश्न असा पडला...
रम्य एक सायंकाळ, त्यावर चन्द्र जडला..
ता-यानी लगड़लेले डोईवर आकाश खुले
तुला देण्यासाठी माझ्याकडे हीच शब्द्फुले
जगण्याचे असू देत सारे, नकोत नुसते 'काढ'दिवस
माझ्या शुभेच्छा तुझ्यासाठी, सारेच व्हावेत वाढदिवस!!
-जय
Wednesday, January 28, 2015
Tuesday, January 27, 2015
Monday, January 26, 2015
Friday, January 23, 2015
तिने किती सुंदर दिसावं..
तिने किती सुंदर दिसावं..
जसं गुलाबाचं फूल उमलावं..
कोणाच्याही नजरेत भरावं..
तासन तास पाहत रहावं...
तिने किती गोड बोलावं..
ऐकणाऱ्याने विरघळून जावं..
हरवूनच जावं
सोबत तिच्या...
तिने किती साधं रहावं
त्यातही रूप तिचं खुलावं
कोणीही फिदा व्हाव
अदांवर तिच्या...
तिचं उदास होणं
कसं हृदयाला भिडावं
कोणालाही वाईट वाटावं
अश्रूंनी तिच्या...
तिचं हसणं
कोणालाही सुखवावं
कोणीही घसरून पडावं
गालावरल्या खळीत तिच्या...
तिच्या नजरेने मलाच शोधावं
अचानक नजरेने नजरेला भिडावं
मग तिने लगेच दुसरीकडे पहावं
लाजेने चूर चूर व्हावं...
ती समोर असताना
मी सारं काही विसरावं
तिने इश्य करत लाजावं
मी ‘हाय हाय’ करत घायाळ व्हावं...
तिने फक्त माझंच रहावं
मीही फक्त तिच्यासाठीच जगावं
साथ देऊ जन्मोजन्मी
विरहाचं दुख कधीही न यावं..
कधीही न अनुभवावं..!!!!
जसं गुलाबाचं फूल उमलावं..
कोणाच्याही नजरेत भरावं..
तासन तास पाहत रहावं...
तिने किती गोड बोलावं..
ऐकणाऱ्याने विरघळून जावं..
हरवूनच जावं
सोबत तिच्या...
तिने किती साधं रहावं
त्यातही रूप तिचं खुलावं
कोणीही फिदा व्हाव
अदांवर तिच्या...
तिचं उदास होणं
कसं हृदयाला भिडावं
कोणालाही वाईट वाटावं
अश्रूंनी तिच्या...
तिचं हसणं
कोणालाही सुखवावं
कोणीही घसरून पडावं
गालावरल्या खळीत तिच्या...
तिच्या नजरेने मलाच शोधावं
अचानक नजरेने नजरेला भिडावं
मग तिने लगेच दुसरीकडे पहावं
लाजेने चूर चूर व्हावं...
ती समोर असताना
मी सारं काही विसरावं
तिने इश्य करत लाजावं
मी ‘हाय हाय’ करत घायाळ व्हावं...
तिने फक्त माझंच रहावं
मीही फक्त तिच्यासाठीच जगावं
साथ देऊ जन्मोजन्मी
विरहाचं दुख कधीही न यावं..
कधीही न अनुभवावं..!!!!
Wednesday, January 21, 2015
Tuesday, January 20, 2015
Saturday, January 17, 2015
Friday, January 16, 2015
एक कप वाफाळता चहा..अहाहा..
एक कप वाफाळता चहा..अहाहा..
एक कप चहा वाफाळता
थीजलेल्या मनास करी तरल
मनाभोवतीचे हिम विरघळेल
मन मोकळे बोलता येइल
मनातील सल बोच जाईल
एक कप वाफाळता चहा
पिऊन तर पहा.. अहाहा..
मेंदुवरील जळमटे हटतील
भोवतालचे कवच तुटेल
तेथे संवेदना पोचतील
आपल्यात संवाद साधेल
एक कप वाफाळता चहा
पिऊन तर पहा.. अहाहा..
जडावलेलि जीभ नरम होईल
शब्द एकेक बाहेर येतील
ह्रुदय जरा मोकळे होईल
कढ तेव्हढाच कमी होईल
एक कप वाफाळता चहा
पिऊन तर पहा.. अहाहा..
बाहेर कडक ऊन जरी असले
कडक ऊन्हाचे चटके जरी बसले
एक कप वाफाळता चहा घेशील
क्लान्त चेहरा टवटवीत दिसेल
एक कप वाफाळता चहा
पिऊन तर पहा.. अहाहा..
मन हे कसे ते शान्त होते
वादळ ते शमलेसे वाटते
वाफ़ जणु डोळ्यात जमते
म्हणुन मी निवलेला चहा घेते
एक कप चहा वाफाळता..
रजनी अरणकल्ले..
एक कप चहा वाफाळता
थीजलेल्या मनास करी तरल
मनाभोवतीचे हिम विरघळेल
मन मोकळे बोलता येइल
मनातील सल बोच जाईल
एक कप वाफाळता चहा
पिऊन तर पहा.. अहाहा..
मेंदुवरील जळमटे हटतील
भोवतालचे कवच तुटेल
तेथे संवेदना पोचतील
आपल्यात संवाद साधेल
एक कप वाफाळता चहा
पिऊन तर पहा.. अहाहा..
जडावलेलि जीभ नरम होईल
शब्द एकेक बाहेर येतील
ह्रुदय जरा मोकळे होईल
कढ तेव्हढाच कमी होईल
एक कप वाफाळता चहा
पिऊन तर पहा.. अहाहा..
बाहेर कडक ऊन जरी असले
कडक ऊन्हाचे चटके जरी बसले
एक कप वाफाळता चहा घेशील
क्लान्त चेहरा टवटवीत दिसेल
एक कप वाफाळता चहा
पिऊन तर पहा.. अहाहा..
मन हे कसे ते शान्त होते
वादळ ते शमलेसे वाटते
वाफ़ जणु डोळ्यात जमते
म्हणुन मी निवलेला चहा घेते
एक कप चहा वाफाळता..
रजनी अरणकल्ले..