आठवणी
Showing posts with label Marathi Poem. Show all posts
Showing posts with label Marathi Poem. Show all posts
Tuesday, August 28, 2007
Saturday, August 04, 2007
Friday, August 03, 2007
तो मीच असेल...........
तो मीच असेल...........
आठवण माझी कधीतरी येईलच तुला
तु कदाचीत रडशीलही
हात तुझे जुळवुन ठेव तु
सगळी आसवं तुझी त्यात सामावतील
जो थांबला तुझ्या हातावर
नीट बघ त्याच्याकडे
एकटाच राहीलेला तो थेंब मीच असेल
माझ्या आठवणी एखदयाला
सांगताना तु कदाचीत हसशीलही
जो थांबेल तुझ्या ओठावर येता-येता
नीट वापर त्याला
अडखळलेला तो शब्द मीच असेल
कधी जर पाहशील पोर्णीमेच्या तु चंद्राला
त्याच्या तेजाला तु निखरत राहशील
मध्येच गर्द काळ्या ढगांनी जर त्याला घेरलं
नीट बघ त्याच्याकडे घेरलेला तो ढग मीच असेल
कधी जर सुटला बेधुंद गार वारा
मोहक डोळे तुझे मिटुन तु घेशील
मध्येच स्पर्शली तुला
जर उबदार प्रेमळ झुळुक
नीट बघ जाणवुन ती झुळुकही मीच असेल
तु कदाचीत रडशीलही
हात तुझे जुळवुन ठेव तु
सगळी आसवं तुझी त्यात सामावतील
जो थांबला तुझ्या हातावर
नीट बघ त्याच्याकडे
एकटाच राहीलेला तो थेंब मीच असेल
माझ्या आठवणी एखदयाला
सांगताना तु कदाचीत हसशीलही
जो थांबेल तुझ्या ओठावर येता-येता
नीट वापर त्याला
अडखळलेला तो शब्द मीच असेल
कधी जर पाहशील पोर्णीमेच्या तु चंद्राला
त्याच्या तेजाला तु निखरत राहशील
मध्येच गर्द काळ्या ढगांनी जर त्याला घेरलं
नीट बघ त्याच्याकडे घेरलेला तो ढग मीच असेल
कधी जर सुटला बेधुंद गार वारा
मोहक डोळे तुझे मिटुन तु घेशील
मध्येच स्पर्शली तुला
जर उबदार प्रेमळ झुळुक
नीट बघ जाणवुन ती झुळुकही मीच असेल
Thursday, August 02, 2007
Saturday, July 28, 2007
Saturday, July 21, 2007
Wednesday, July 18, 2007
मैत्री केली आहेस म्हणुन तुला सांगावस वाटतय
मैत्री केली आहेस म्हणुन तुला सांगावस वाटतय
मैत्री केली आहेस म्हणुन तुला सांगावस वाटतय
गरज म्हणून 'नातं ' कधी जोडू नकोस
सोय म्हणून सहज असं तोडू नकोस..
रक्ताचं नाही म्हणून, कवडीमोल ठरवू नकोस
भावनांचं मोल जाण..मोठेपणात हरवू नकोस..
आयुष्याच्या प्रत्येक वळणात नवं नातं जुळत असतं
जन्मभर पुरेल इतकं भरून प्रेम मिळत असतं..
तुझी ओंजळ पुढे कर, कमीपणा मानू नकोस
व्यवहारातलं देणं घेणं फक्तं मध्ये आणू नकोस..
मिळेल तितकं घेत रहा, जमेल तितकं देत रहा
दिलं घेतलं सरेल तेव्हा.. पुन्हा मागून घेत रहा..
समाधानात तडजोड असते...फक्त जरा समजून घे
'नातं ' म्हणजे ओझं नाही, मनापासून उमजून घे..
विश्वासाचे चार शब्दं..दुसरं काही देऊ नकोस
जाणीवपूर्वक 'नातं ' जप॥ मध्येच माघार घेऊ नको
मैत्री केली आहेस म्हणुन तुला सांगावस वाटतय
गरज म्हणून 'नातं ' कधी जोडू नकोस
सोय म्हणून सहज असं तोडू नकोस..
रक्ताचं नाही म्हणून, कवडीमोल ठरवू नकोस
भावनांचं मोल जाण..मोठेपणात हरवू नकोस..
आयुष्याच्या प्रत्येक वळणात नवं नातं जुळत असतं
जन्मभर पुरेल इतकं भरून प्रेम मिळत असतं..
तुझी ओंजळ पुढे कर, कमीपणा मानू नकोस
व्यवहारातलं देणं घेणं फक्तं मध्ये आणू नकोस..
मिळेल तितकं घेत रहा, जमेल तितकं देत रहा
दिलं घेतलं सरेल तेव्हा.. पुन्हा मागून घेत रहा..
समाधानात तडजोड असते...फक्त जरा समजून घे
'नातं ' म्हणजे ओझं नाही, मनापासून उमजून घे..
विश्वासाचे चार शब्दं..दुसरं काही देऊ नकोस
जाणीवपूर्वक 'नातं ' जप॥ मध्येच माघार घेऊ नको
Wednesday, July 11, 2007
एक स्वप्न
सकाळी घाईत कामावर निघालो, फलाटावर गाडी उभी होती,
गाडीत चक्क उभं राहायला मिळालं, अन गाडी वेळेवर निघाली होती।
मला वाटलं की स्वप्नच बघत होतो
म्हणून मी चिमटा काढला तर जागाच होतो....
एकदा एका कामासाठी सरकारी कार्यालयात गेलो
तर सारे कर्मचारी कामावर हजर होते,
विशेष म्हणजे सारे आपल्या जागेवर होते.
कुणीही वर्तमानपत्र वाचत नव्हते की गप्पा मारत नव्हते.
निपुटपणे काम करत, दस्तऐवज पुढे सरकवत होते.
मी मनात म्हणालो चला,आता कुणाची कामं रखडणार नाहीत.
मला वाटलं की स्वप्न बघत होतो म्हणून मी चिमटा काढला...
वेळ वाचला होता.. म्हणालो एखादा सिनेमा बघूया ,
सिनेमातल्या नटाने अन नटिने अंगभर कपडे घातले होते,
तरीपण त्यात दोघेही सुंदर दिसले होते.
सिनेमा जरी हिंदी होता तरी चांगली पकड घेत होता,
थोडीशी हाणामारी होती पण नट शिवी देत नव्हता.
एक चांगला सिनेमा पाहिल्याचा आनंद झाला.
मी मनात म्हणालो असा सिनेमा पाहून मुलं बिघडणार नाहीत.
मला वाटलं की स्वप्न बघत होतो म्हणून मी चिमटा काढला.....
नंतर चुकून विधानभवनात गेलो बघतो तर काय,
सारे मंत्री शांतपणे विचारविनिमय करत बसले होते,
जनकल्याणासाठी जणू त्यांनी हातपाय कसले होते.
एवढ्यात मुख्यमंत्री आले आणी म्हणाले,
शेतकऱ्यांच्या आत्महत्या, भाववाढ, गरीबी.. .... ..
.. यावर तोडगा काढला आहे ,
भ्रष्टाचार आणी लाचखोरी यांचा नायनाट आत्ता होणार आहे.
मी मनात म्हणालो बहुतेक भारत महासत्ता होणार आहे.
मला वाटलं की स्वप्न बघत होतो म्हणून मी चिमटा काढला...पण
एवढ्यांत गाडीत शेजारचा म्हणाला,
अरे ए....भाय.. एवढ्या गर्दीत उभ्याउभ्या झोपतोस काय ?
झोपतो ते झोपतो आणखी वर चिमटे पण काढतो ?
गाडीत चक्क उभं राहायला मिळालं, अन गाडी वेळेवर निघाली होती।
मला वाटलं की स्वप्नच बघत होतो
म्हणून मी चिमटा काढला तर जागाच होतो....
एकदा एका कामासाठी सरकारी कार्यालयात गेलो
तर सारे कर्मचारी कामावर हजर होते,
विशेष म्हणजे सारे आपल्या जागेवर होते.
कुणीही वर्तमानपत्र वाचत नव्हते की गप्पा मारत नव्हते.
निपुटपणे काम करत, दस्तऐवज पुढे सरकवत होते.
मी मनात म्हणालो चला,आता कुणाची कामं रखडणार नाहीत.
मला वाटलं की स्वप्न बघत होतो म्हणून मी चिमटा काढला...
वेळ वाचला होता.. म्हणालो एखादा सिनेमा बघूया ,
सिनेमातल्या नटाने अन नटिने अंगभर कपडे घातले होते,
तरीपण त्यात दोघेही सुंदर दिसले होते.
सिनेमा जरी हिंदी होता तरी चांगली पकड घेत होता,
थोडीशी हाणामारी होती पण नट शिवी देत नव्हता.
एक चांगला सिनेमा पाहिल्याचा आनंद झाला.
मी मनात म्हणालो असा सिनेमा पाहून मुलं बिघडणार नाहीत.
मला वाटलं की स्वप्न बघत होतो म्हणून मी चिमटा काढला.....
नंतर चुकून विधानभवनात गेलो बघतो तर काय,
सारे मंत्री शांतपणे विचारविनिमय करत बसले होते,
जनकल्याणासाठी जणू त्यांनी हातपाय कसले होते.
एवढ्यात मुख्यमंत्री आले आणी म्हणाले,
शेतकऱ्यांच्या आत्महत्या, भाववाढ, गरीबी.. .... ..
.. यावर तोडगा काढला आहे ,
भ्रष्टाचार आणी लाचखोरी यांचा नायनाट आत्ता होणार आहे.
मी मनात म्हणालो बहुतेक भारत महासत्ता होणार आहे.
मला वाटलं की स्वप्न बघत होतो म्हणून मी चिमटा काढला...पण
एवढ्यांत गाडीत शेजारचा म्हणाला,
अरे ए....भाय.. एवढ्या गर्दीत उभ्याउभ्या झोपतोस काय ?
झोपतो ते झोपतो आणखी वर चिमटे पण काढतो ?
Tuesday, July 10, 2007
Saturday, July 07, 2007
Tuesday, June 26, 2007
प्रेम हे होत नसत
प्रेम हे होत नसत
प्रेम हे कराव लागत
आपल अस कुिणच नसत
आपलस कराव लागत
एकदा तरी स्वताहुन
वादळात झोकायच असत
नािहच हाती आल तर
"त्याच वादळात"
मनसोक्त मरायला िशकायच असत
म्हणूनच
प्रेम हे होत नसत
प्रेम हे कराव लागत
आपल अस किुणच नसत
आपलस कराव लागत
प्रेम हे कराव लागत
आपल अस कुिणच नसत
आपलस कराव लागत
एकदा तरी स्वताहुन
वादळात झोकायच असत
नािहच हाती आल तर
"त्याच वादळात"
मनसोक्त मरायला िशकायच असत
म्हणूनच
प्रेम हे होत नसत
प्रेम हे कराव लागत
आपल अस किुणच नसत
आपलस कराव लागत
Saturday, June 23, 2007
Saturday, June 02, 2007
पहिला पाऊस पडतो तेंव्हा.....
पहिला पाऊस पडतो तेंव्हा
एकच काम करायचं...
हातातली कामं टाकुन देउन
पावसात जाऊन भिजायचं!
आपल्या अंगावर झेलून घ्यायच्या
कोसळणार्या धारा
श्वासांमध्ये भरून घ्यायचा
सळाळणारा वारा
कानांमधे साठवुन घ्यायचे
गडगडणारे मेघ
डोळ्यांमध्ये भरुन घ्यायची
सौदामिनीची रेघ
पावसाबरोबर पाऊस बनून
नाच नाच नाचायचं
अंगणामधे, मोगर्यापाशी
तळं होऊन साचायचं!
आपलं असलं वागणं बघुन
लोक आपल्याला हसतील
आपला स्क्रू ढिला झाला
असं सुध्दा म्हणतील
ज्यांना हसायचं त्यांना हसू दे
काय म्हणायचं ते म्हणू दे
त्यांच्या दुःखाच्या पावसामधे
त्यांचं त्यांना कण्हू दे
असल्या चिल्लर गोष्टींकडे
आपण दुर्लक्ष करायचं!
पहिला पाऊस एकदाच येतो
हे आपण लक्षात ठेवायचं!
म्हणून...
पहिला पाऊस पडतो तेंव्हा
एकच काम करायचं...
हातातली कामं टाकुन देउन
पावसात जाऊन भिजायचं!
एकच काम करायचं...
हातातली कामं टाकुन देउन
पावसात जाऊन भिजायचं!
आपल्या अंगावर झेलून घ्यायच्या
कोसळणार्या धारा
श्वासांमध्ये भरून घ्यायचा
सळाळणारा वारा
कानांमधे साठवुन घ्यायचे
गडगडणारे मेघ
डोळ्यांमध्ये भरुन घ्यायची
सौदामिनीची रेघ
पावसाबरोबर पाऊस बनून
नाच नाच नाचायचं
अंगणामधे, मोगर्यापाशी
तळं होऊन साचायचं!
आपलं असलं वागणं बघुन
लोक आपल्याला हसतील
आपला स्क्रू ढिला झाला
असं सुध्दा म्हणतील
ज्यांना हसायचं त्यांना हसू दे
काय म्हणायचं ते म्हणू दे
त्यांच्या दुःखाच्या पावसामधे
त्यांचं त्यांना कण्हू दे
असल्या चिल्लर गोष्टींकडे
आपण दुर्लक्ष करायचं!
पहिला पाऊस एकदाच येतो
हे आपण लक्षात ठेवायचं!
म्हणून...
पहिला पाऊस पडतो तेंव्हा
एकच काम करायचं...
हातातली कामं टाकुन देउन
पावसात जाऊन भिजायचं!
पुन्हा एकदा पावसात....
पुन्हा एकदा पावसात
पुन्हा एकदा पावसात.
तिची माझी झाली भेट..
त्या ओल्याचिंब दिवसात.....
समोर मी दिवसताच
मना पासुन हसली ती...
उशीर का झाला??? म्हणत,
थोडीफार रुसली ती....
देताच नजर नजरेला..
थोडीशी... ती वरमली.
जवळ ओढून घेताच
थोडीशी....ती शरमली.
बाहेर पावसाची रिपरिप
झोंबणारा वारा
चिंब मनं...चिंब तन...
आसमंत सारा।
अगदी नेमक्या क्षणी,
वीज सुद्धा कडाडली.
मिठी अधिक घट्ट होऊन
ओठापाशी स्थिरावली.
तिच्या ओठांशी.......
माझ्या ओठांचे.......
बंध अचानक जुळुन आले
कुणी तरी रसिकतेने...
त्यालाच चुंबन म्हणाले.
पुन्हा एकदा पावसात
पुन्हा एकदा पावसात..
तिची माझी व्हावी भेट
एका ओल्याचिंब दिवसात
पुन्हा एकदा पावसात.
तिची माझी झाली भेट..
त्या ओल्याचिंब दिवसात.....
समोर मी दिवसताच
मना पासुन हसली ती...
उशीर का झाला??? म्हणत,
थोडीफार रुसली ती....
देताच नजर नजरेला..
थोडीशी... ती वरमली.
जवळ ओढून घेताच
थोडीशी....ती शरमली.
बाहेर पावसाची रिपरिप
झोंबणारा वारा
चिंब मनं...चिंब तन...
आसमंत सारा।
अगदी नेमक्या क्षणी,
वीज सुद्धा कडाडली.
मिठी अधिक घट्ट होऊन
ओठापाशी स्थिरावली.
तिच्या ओठांशी.......
माझ्या ओठांचे.......
बंध अचानक जुळुन आले
कुणी तरी रसिकतेने...
त्यालाच चुंबन म्हणाले.
पुन्हा एकदा पावसात
पुन्हा एकदा पावसात..
तिची माझी व्हावी भेट
एका ओल्याचिंब दिवसात
गारवा असाही.....
मुसळधार पाऊस......
ऑफिसच्या खिडकित उभी राहून पहा...
बघ माझी आठवण येते का..
हात लांबव तळहातावर घे पिसीचे कीबोर्ड.
इवलासा मेल वाचून बघ...
बघ माझी आठवण येते का????
वाऱ्याने उडनारे फाईल मधले पेपर्स सांभाळुन ठेव.
डोळे मिटुन घे.तल्लीन हो.
नाहीच आठवल काही तर मेल चेक कर.
इनबॉक्स वर ये.तो भरलेला असेलच.
मग वाचू लाग.
माझे कंटाळवाणे फ़ॉरवर्ड वाचुन घे.
वाचत राहा मेल संपेपर्यंत.
तो संपनार नाहीच.
शेवटी मेल बंद कर.डिलीट करु नकोस.
फ़ॉरवर्ड करु नकोस.
पुन्हा त्याच इनबॉक्स वर ये.
आता दुसऱ्या मेलची वाट बघ.
बघ माझी आठवण येते का???.
घड्याळात पाच वाजतील.
तुला निघायची घाई असेल.
तितक्यात एक मेल येईल.
तू तो इच्छा नसतानाही उघडून बघ.
तो विचारील तुला मेल न करण्याचे कारण.
तु म्हण सर्व्हर डाऊन होता.
मग थोडे मेल फ़ॉरवर्ड कर..तुही वाच.
तो पुन्हा फॉरवर्ड करेल.
तू तो डीलीट कर.
एखादी कविता वाच.
बघ माझी आठवण येते का???
मग निघायची वेळ होईल.
तरी पुन्हा मेल येईल.
तो म्हणेल काळजी घे स्व:ताची..,
मग तुही तसेच लिही.
मेल मागून मेल येतील.
फॉरवर्ड मागुन फॉरवर्ड होतील.
शेवटी सगळे डीलीट कर.
आता रिकाम्या इनबॉक्स कडे बघ.
बघ माझी आठवण येते का..????
यानंतर लॉग आऊट व्हायला विसरु नकोस.
या नंतर पिसी बंद करण्याचा प्रयत्न कर.
या नंतर...ऑफिस मधुन बाहेर ये.
घरी लवकर जाण्याचा प्रयत्न कर.
येत्या पावसाळ्यात एक दिवस तरी.... मेल करताना...
बघ माझी आठवण येते का???
ऑफिसच्या खिडकित उभी राहून पहा...
बघ माझी आठवण येते का..
हात लांबव तळहातावर घे पिसीचे कीबोर्ड.
इवलासा मेल वाचून बघ...
बघ माझी आठवण येते का????
वाऱ्याने उडनारे फाईल मधले पेपर्स सांभाळुन ठेव.
डोळे मिटुन घे.तल्लीन हो.
नाहीच आठवल काही तर मेल चेक कर.
इनबॉक्स वर ये.तो भरलेला असेलच.
मग वाचू लाग.
माझे कंटाळवाणे फ़ॉरवर्ड वाचुन घे.
वाचत राहा मेल संपेपर्यंत.
तो संपनार नाहीच.
शेवटी मेल बंद कर.डिलीट करु नकोस.
फ़ॉरवर्ड करु नकोस.
पुन्हा त्याच इनबॉक्स वर ये.
आता दुसऱ्या मेलची वाट बघ.
बघ माझी आठवण येते का???.
घड्याळात पाच वाजतील.
तुला निघायची घाई असेल.
तितक्यात एक मेल येईल.
तू तो इच्छा नसतानाही उघडून बघ.
तो विचारील तुला मेल न करण्याचे कारण.
तु म्हण सर्व्हर डाऊन होता.
मग थोडे मेल फ़ॉरवर्ड कर..तुही वाच.
तो पुन्हा फॉरवर्ड करेल.
तू तो डीलीट कर.
एखादी कविता वाच.
बघ माझी आठवण येते का???
मग निघायची वेळ होईल.
तरी पुन्हा मेल येईल.
तो म्हणेल काळजी घे स्व:ताची..,
मग तुही तसेच लिही.
मेल मागून मेल येतील.
फॉरवर्ड मागुन फॉरवर्ड होतील.
शेवटी सगळे डीलीट कर.
आता रिकाम्या इनबॉक्स कडे बघ.
बघ माझी आठवण येते का..????
यानंतर लॉग आऊट व्हायला विसरु नकोस.
या नंतर पिसी बंद करण्याचा प्रयत्न कर.
या नंतर...ऑफिस मधुन बाहेर ये.
घरी लवकर जाण्याचा प्रयत्न कर.
येत्या पावसाळ्यात एक दिवस तरी.... मेल करताना...
बघ माझी आठवण येते का???
Wednesday, May 30, 2007
Subscribe to:
Posts (Atom)