Majhya Lekhnetun: Pahila Paus

Showing posts with label Pahila Paus. Show all posts

Thursday, June 30, 2016

आणि कमी आहे फक्त तुझी

मुसळधार कोसळणारा पाऊस
सोबत दर्द रफीजींच्या आवाजातला
आणि कमी आहे फक्त तुझी

रिमझिम बरसणाऱ्या निवांत धारा
खमंग भजी चहा बशीतला
आणि कमी आहे फक्त तुझी

कडाडणाऱ्या विजा सोसाट्याचा वारा
समोर तरळणारा प्रसंग आठवणीतला
आणि कमी आहे फक्त तुझी

छतावरून गळणारे टप टप थेंब
ओघळणारा कण कण माझ्या डोळ्यातला
आणि कमी आहे फक्त तुझी

प्रज्ञा रायकर जोशी

Monday, June 13, 2016

रिमझिमत्या सरी

रिमझिमत्या सरी आठवणी होऊन
वाहायला लागतात..
जरा कुठे त्याची चाहूल काय लागते,
लगेच कविताच सुचायला लागतात..!!!
- स्पृहा

Wednesday, July 01, 2015

पून्हा पावसाचे दिवस...

पून्हा पावसाचे दिवस अन पून्हा तुझं तसच
वागणं....
खिडकी लाऊन घेताना तिरप्या नजरेनं
बघणं ....
-चंद्रशेखर गोखले

Wednesday, June 24, 2015

गोष्ट वेड्या पावसाची

नाही राजा-राणीची
नाही मांजर-मनीची
ऐका सांगते तुम्हा गड्यांनो
गोष्ट वेड्या पावसाची

मेघांतून एकटाच आपुला
पाऊस रोज फिरत असे
कुणीच नाही खेळायला
हेच त्याचं दुःख असे

पळावया हे अथांग आकाश
पण पकडायला कुणीच नसे
गगनाच्या या अफाट जगात
जो तो आपुला मग्न असे

अशाच एका सायंकाळी
ठरविले त्या पावसाने
अंबरी नाही कुणीच सोबती
जाईन म्हणतो धरतीकडे

अंगावर काळा कोट घालून
ऐटीत तो तयार झाला
ढगांच्या रथात स्वार होऊन
दौडत दौडत पृथ्वीवर निघाला

पृथ्वीवर आगमन होताच त्याने
नद्या-सागरांना मिठी मारली
शेतात पिकांबरोबर डोलताना
हास्याची गोड कळी खुलली

फुले हसली, पाने डोलली
निर्झर खळखळून धावू लागले
या डोंगरावरून त्या डोंगरावर
पावसाचे खेळ सुरूच राहिले

असा हा खुळा पाऊस
मनसोक्त खेळून गेला
जाता जाता धरतीचेही
मन तृप्त करून गेला

अशीच झाली होती मैत्री
या पावसाची धरतीशी
कशी वाटली सांगा गड्यांनो
गोष्ट वेड्या पावसाची

~सुप्रिया गावडे, डोंबिवली

Monday, June 22, 2015

भिजून गेला वारा...

भिजून गेला वारा...

भिजून गेला वारा, रुजून आल्या गारा
बेभान झाली हवा, पिऊन पाऊस ओला
ये ना जरा, तू ये ना जरा, चाहूल हलके दे ना जरा

झिम्माड पाऊस, तू नको जाऊस, चुकार ओठ हे बोले
श्वासांत थरथर, सरीवरी सर, मन हे आतूर झाले
ये ना जरा, तू ये ना जरा, मिठीत हलके घे ना जरा

स्पर्शात वारे, निळे पिसारे, आभाळ वाहून गेले
तुझ्यात मी अन माझ्यात तू, कसे दोघांत जग हे न्हाले
ये ना जरा, तू ये ना जरा, मिटून डोळे घे ना जरा

Friday, June 19, 2015

मन आणि आभाळ

मनाचं आणि आभाळच
काहीतरी नातं असावं !
नाहीतर आभाळ भरून आल्यावर
मनही का दाटून यावं ?
-शरद

Tuesday, July 22, 2014

Friday, July 11, 2014

पाउस

पाउस

पाउस कोसळतो छपरावरती
त्यावरुन सांडती हजारो मोती
काही माझ्या गाली पडती
काही करती गंधित माती

पाउस कसा हा
अल्लड खेळातो
कधी पानांतून
तर कधी मनातून झरतो

मनातील गाणे
पाउस जाणतो
अबोल शब्दांना तो
सुर लावतो

मन माझे एकाकी
पाउस त्याला वेड लावतो
नाही कुणी येणारे जरी
उगा मिलनाची ओढ लावतो

थोडा खुलवतो
थोडा झुलवतो
आकांक्षांना तो पंख लावतो
ओंजळीत साठलेल्या तळ्याकाठी
स्वप्नांचे तो गाव बांधतो

पाउस येतो
पाउस जातो
मनाचे रितेपण तसेच राहते
आंतरिच्या अश्रुंमधुन
पावसाचेच गाणे उमटते

---- प्रसाद कोलते

Thursday, July 10, 2014

पावसाची सर...

पाउस .....

Thursday, July 03, 2014

आलो आहे आता मी....

आलो आहे आता मी....

आलो आहे आता मी
मनसोक्त भिजून घे
पुन्हा लिही कविता माझ्यावर
हातात ती लेखणी घे

कोसळत्या सरींबरोबर
भाजक्या मक्याचा आस्वाद घे
छत्री दे भिरकावून
अन् हवं तेवढं बागडून घे

चिखलातून चालताना
पँट थोडी सावरून घे
घरी पोहोचायला उशीर होईल
रेल्वेचं कोलमडणं सांभाळून घे

गॅलरित बस निवांत
काॅफी आणि कांदाभजी घे
वाफांचं आणि सरींचं काँबिनेशन
समजत असेल तर समजून घे

असेल नसेल कोणी सोबत
तर त्यांनाही सामावून घे
भिजण्याची आवड नसेल
पण थोडं ईतरासाठी भिजून घे

छप्पर गळेल घराचं
ताडपत्रीवर तोंडसुख घे
माझ्या कोसळण्याचे बोल
मलाच लावण्याचंही सुख घे

पुन्हा मी निघून जाईन
हवं तेवढं ओंजळीत भरून घे
वर्षभर साठवून ठेवायचंय तूला
आज मात्र थोड्यावरंच भागवून घे