Majhya Lekhnetun

Friday, May 02, 2014

Thursday, May 01, 2014

गर्जा महाराष्ट्र माझा

अफजल खानाचा कोथळा बाहेर काढल्या नंतर

महाराजांची योजना होती की लगेच
गडाच्या दरवाज्या कडे धाव घ्यायची.

महाराजांनी वाघनखे खुपसली,
कोथला काढला.

सय्यद बंडा आला, जिवा महालांनी त्याला ठार केलं.

क्रुष्णाजी भास्कर आडवा आला,

महाराजांनी त्याला कापला आणि
प्रतापगडाच्या दरवाज्याकडे
पळत सुटले.

जाता जाता सोबतचे अंगरक्षक
मोजु लागले...
१,
२,
३,
४,
५,
६,
७,
८,
९
फक्त ९??
सोबत तर दहा होते...
मग कोण बाकी राहिलं राजांनी विचारलं...

कोणी तरी म्हटलं,'

संभाजी कावजी नाही जी'

राजे म्हणाले, 'नाही?
काय झालं?
मधुनच कुठे गेला?'

तेवढ्यात संभाजी कावजी
धापा टाकत आला.

राजे संतापले आणि म्हणाले,
'संभाजी कुठे होतास?'

संभाजी कावजी म्हणाला,

'राजं तुम्ही वाघनख मारली
खानाला पण म्हटलं
मरत्यो की न्हाई म्हणुन मागे गेलो आणि
त्याचं शीर कापुन आनलं'
आणि त्यानी कापुन आनलेलं खानाचं
डोकं वर केलं
राजांना दाखवायला...

राजे म्हणाले, 'अरे गड्या त्या
वाघनखांना विष लावलं होतं.
खान कसाही करुन मरणारच होता
मग तू हे वेडं धाडस का केलं..

यापुढे लक्षात ठेव
जे आपल्या योजनेत नाही ते
कधीही करायचं नाही..

एक वेळेस खान मेला नसता
तरी चाललं असतं पण जर
तुझ्या जिवाला काही बर वाईट
झालं असतं तर…
तुझ्या आईला काय तोंड
दाखवलं असतं मी.

ती तर हेच म्हटली असती
ना की शिवाजी ने स्वत:चा जीव
वाचवण्यासाठी माझ्या पोराचा
जीव घालवला.

तुझ्या जागेवर एक वेळेस मी
मेलो असतो तर चाललं असतं
पण
स्वराज्याचा एकही मावळा मरता
कामा नये.'
.
.
.
जगाच्या पाठीवर पहिला राजा आहे
जो आपल्या एका साध्या
अंगरक्षासाठी सुद्धा मरायला तयार
आहे.

आपल्या प्रजेवर लेकरां सारखं
प्रेम केलं आहे ह्या राजानी...

'बहुत जणासी आधारू' म्हणुन
म्हणतात शिवाजी महाराजांना...

दगड झालो तर "सह्याद्रीचा" होईन!

माती झालो तर "महाराष्ट्राची" होईन!

तलवार झालो तर "भवानी मातेची"
होईन!

आणि ...

पुन्हा मानव जन्ममिळाला तर ...

फक्त

"मराठीच" होईन

!!!जय महाराष्ट्र!!!
....महाराष्ट्र दिनाच्या हार्दिक शुभेच्छा....

1 May Maharashtra Din.... १ मे महाराष्ट्र दिन …

1 May Maharashtra Din....
१ मे महाराष्ट्र दिन …

महाराष्ट्रा दिनी माझ्या सर्व बंधू आणि भगिनीना
महाराष्ट्रा दिनाच्या हार्दिक शुभेच्छा
जय जय महाराष्ट्रा माझा, गार्ज़ा महाराष्ट्रा माझा!

Wednesday, April 30, 2014

तुकडोजी महाराज जयंती निमित्त कोटी कोटी प्रणाम

तुकडोजी महाराज जयंती निमित्त कोटी कोटी प्रणाम

तुकडोजी महाराज यांना राष्ट्रसंत म्हणून ओळखले जाते. अंधश्रद्धा निर्मूलन, जातिभेद निर्मूलन यांसाठी त्यांनी भजनांचा आणि कीर्तनाचा प्रभावीपणे वापर केला. आत्मसंयमनाचे विचार त्यांनी ग्रामगीता या काव्यातून मांडले. त्यांनी मराठी व हिंदी भाषांमध्ये काव्यरचना केली आहे. तुकडोजी महाराजांनी १९३५ साली मोझरी येथे गुरुकुंज आश्रमाची स्थापना केली. खंजिरी भजन हा प्रकार त्यांच्या प्रबोधनाचे वैशिष्ट्य होते. संत तुकडोजी महाराज यांनी अनेक भजने/कविता लिहिल्या. त्यातीलच ही एक;
या झोपडीत माझ्या
राजास जी महाली, सौख्ये कधी मिळाली
ती सर्व प्राप्त झाली, या झोपडीत माझ्या॥१॥
भूमीवरी पडावे, तार्‍यांकडे पहावे
प्रभुनाम नित्य गावे, या झोपडीत माझ्या॥२॥
पहारे आणि तिजोर्‍या, त्यातूनी होती चोर्‍या
दारास नाही दोर्‍या, या झोपडीत माझ्या॥३॥
जाता तया महाला, ‘मज्जाव’ शब्द आला
भितीनं यावयाला, या झोपडीत माझ्या॥४॥
महाली माऊ बिछाने, कंदील शामदाने
आम्हा जमीन माने, या झोपडीत माझ्या॥५॥
येता तरी सुखे या, जाता तरी सुखे जा
कोणावरी न बोजा, या झोपडीत माझ्या॥६॥
पाहून सौख्यं माझे, देवेंद्र तोही लाजे
शांती सदा विराजे, या झोपडीत माझ्या॥७॥