Marathi Kavita, Marathi Prem Kavita, Marathi Gaani, Marathi Videos, Marathi Lekh, Charolya....
Thodkyat
Monday, June 13, 2016
Thursday, January 14, 2016
Wednesday, December 23, 2015
Wednesday, October 28, 2015
तुझे गुपित मजला सांगितले
मज वेड कसे लाविले
तुझ्या ओठावरच्या स्मित हास्याने
तुझे गुपित मजला सांगितले
तुझ्या काळ्या कुंतल केसांनी
मज वेड कसे लाविले
तुझ्या भुरभुरणार्या बटांनी
तुझे गुपित मजला सांगितले
तुझ्या झुळझुळीत गुलाबी साडीने
मज वेड कसे लाविले
वार्यासंगे फडफडणार्या पदराने
तुझे गुपित मजला सांगितले
तुझ्या ठुमकत मुरडत चालीने
मज वेड कसे लाविले
तुझ्या थिरकत्या पैंजणानी
तुझे गुपित मजला सांगितले
तुझ्या घायाळ करत्या नजरेने
मज वेड कसे लाविले
तुझ्या धुंद अशा मिठीने
तुझे प्रेम मजला सांगितले
सौ मनिषा पटवर्धन
Monday, October 26, 2015
अशी सावळी आहेस
हृदयामध्ये ठसावी, अशी सावळी आहेस
रणरण शांत व्हावी, अशी सावळी आहेस
सावळ्या रंगांमधेही, कितीकिती तरी छटा
त्यातही उठून यावी, अशी सावळी आहेस
गोड सहज सोज्वळ, तुझ्या रंगाचाया बाज
जिथे थबकेल कवी, अशी सावळी आहेस
स्वप्नामधून पाहिली, किती तरी तरूणांनी
जीवनात तीच हवी, अशी सावळी आहेस
तुष्की एकटाच नाही, तुझ्या रंगावर फिदा
देव यक्ष आस लावी, अशी सावळी आहेस
~ तुष्की नागपुरी
नागपूर, १० सप्टेंबर २०१३, ०७:५०
Tuesday, August 25, 2015
तुज बघता सारा हिशेब चुकला होता
तुज बघता सारा हिशेब चुकला होता
मी अमावास्येला चंद्र पाहिला होता
तो एकच झाला गुलाब अवघा लाल
जो ओठांवरती तुझ्या टेकला होता
तालात नादली तुझी पैंजणे तिकडे
हृदयाचा ठोका इकडे हुकला होता
डोळ्यात अचानक उभ्या जळाच्या लाटा
मी डाव प्रीतीचा पहिला शिकला होता
निथळता चांदणे असह्य अंगावरती
मी चंद्र तुझ्या वस्त्राने टिपला होता
तू मिठीत घेता श्वास थांबले होते
मज मारायचा डाव चांगला होता
पाहिले जयाने तुझे लाजरे हासू
माणूस तो आयुष्यातून उठला होता
चढणार होते जहर तुला हे माझे
मी कवितेतून दंश ठेवला होता
संदीप खरे
Thursday, July 30, 2015
फुलराणी......
तिच्या गो-यापान हातावर
मेंदी कशी खुलून यायची
त्यात ती येताना ओठांवर
जास्वंद चुरडून यायची
ती हसताना प्राजक्तं सांडायची,
अंगभर चाफा लावून यायची
बोलताना ओठ मुडपायची, इकडे
माझ्या कानाची पाळी लाल व्हायची
काळ्याभोर शेपट्यावर कधी मोगरा,
कधी अबोली माळून यायची
मंद वारा जरी स्पर्शला तिला
तरी ती अत्तराची कुपी होउन जायची
चुकून किंवा मुद्दाम, जरा झाला स्पर्श,
ती लाजाळूचं झाड व्हायची
तिचे मेंदीचे हात हातात घेतले की
ती माझी वेल व्हायची
जयंत विद्वांस
Monday, July 27, 2015
लावणी
मागे मागे करू नका द्या हो कात केवडा
माझे रूपडं हो सोन बावनकशी
भरली उभारी हो भरली पेर जशी
नका सतावू जाऊ द्या ना
नुकतच सरली सोळा
पदर सावरते परी ढळतो कसा
केस आवरते तरी सुटतो कसा
तुम्हास बघते दारा आडून धीर करून गोळा
तुम्ही याव म्हणून रोज भिजते ऊशी
तुम्ही दिसलात की होते वेडी
पिशी तुमच्यासाठी सजते श्रृंगार करून सोळा
-- सौ. हर्षाली प्रसन्न कर्वे
Thursday, July 02, 2015
तुझ असे सजणे..
काबूत रहाव तुझ्या नेहमी..असे सौंदर्य तुझ डोळ्यात भरणे..
का नाही मोह करावा तुझ्या एक कटाक्षाचा मी..
तुझ्या वाटेवरती कमी वाटते हृदय हे अंथरणे...
दंग होई कुणी असा तुझा साज..
मखमली गालाला नथनीचा बाज..
किती नाजूक आहेस तू तेव्हा देव हि हळवा झाला असेल..
पाठवले तुला धरतीवर तेव्हा एक तारका कमी झाली असेल..
भाळणे सौंदर्याला हि साहजिक गोष्ट खरी..
पण तुझ्या सौंदर्यात साधेपणाची मूर्ती दिसते बरी..
ह्या लक्ष दिव्यांचा उजेड कमी भासतो..
जेव्हा तुझ्या भाळी चंद्रकोर उजळतो..
तुला पाहून का असे वाटते कि तू खूप भावूक असावी..
जशी सारी शालिनता जगातली फक्त या डोळ्यातच उरली असावी..
त्या पापण्यांच्या मेघांनी एक साद दिली असावी..
अन क्षणात सारी धरणी हिरवीगार भिजून होत असावी.
Wednesday, May 20, 2015
तू तेंव्हा तशी, तू तेंव्हा अशी
तू तेंव्हा तशी, तू तेंव्हा अशी,
तू बहरांच्या बाहूंची
तू ऐल राधा, तू पैल संध्या,
चाफेकळी प्रेमाची
तू काही पाने, तू काही दाणे,
तू अनोळखी फुलांची
तू नवीजुनी, तू कधी कुणी
खारीच्या ग, डोळ्यांची
तू हिर्वी-कच्ची, तू पोक्त सच्ची,
तू खट्टीमिठ्ठी ओठांची
तू कुणी पक्षी : पिसांवर नक्षी
कवितेच्या ईश्वराची
– आरती प्रभू
Wednesday, March 04, 2015
Friday, January 23, 2015
तिने किती सुंदर दिसावं..
जसं गुलाबाचं फूल उमलावं..
कोणाच्याही नजरेत भरावं..
तासन तास पाहत रहावं...
तिने किती गोड बोलावं..
ऐकणाऱ्याने विरघळून जावं..
हरवूनच जावं
सोबत तिच्या...
तिने किती साधं रहावं
त्यातही रूप तिचं खुलावं
कोणीही फिदा व्हाव
अदांवर तिच्या...
तिचं उदास होणं
कसं हृदयाला भिडावं
कोणालाही वाईट वाटावं
अश्रूंनी तिच्या...
तिचं हसणं
कोणालाही सुखवावं
कोणीही घसरून पडावं
गालावरल्या खळीत तिच्या...
तिच्या नजरेने मलाच शोधावं
अचानक नजरेने नजरेला भिडावं
मग तिने लगेच दुसरीकडे पहावं
लाजेने चूर चूर व्हावं...
ती समोर असताना
मी सारं काही विसरावं
तिने इश्य करत लाजावं
मी ‘हाय हाय’ करत घायाळ व्हावं...
तिने फक्त माझंच रहावं
मीही फक्त तिच्यासाठीच जगावं
साथ देऊ जन्मोजन्मी
विरहाचं दुख कधीही न यावं..
कधीही न अनुभवावं..!!!!
Wednesday, January 21, 2015
Tuesday, January 20, 2015
Wednesday, November 19, 2014
Sunday, April 13, 2014
तुझ्या गालावरची खळी
तुझ्या गालावरची खळी..
चॉकलेटच्या कागदानी काढली हळूच खोडी,
आठवली आपल्यातली चोरटी देणीघेणी,
प्रत्येक वेळी हसताना तू हळूच मान वळवायची,
तुझ्या गालावरची खळी मला रोज प्रेमात पाडायची...
ओठ बोलण्याआधी तुझे डोळेच सगळ बोलायचे,
पापण्यांच्या आडून मला हलकेच चिडवायचे,
मिटल्या डोळ्यांपुढेही तुझीच रूपे फेर धरायची
तुझ्या गालावरची खळी मला रोज प्रेमात पाडायची...
ठरवायचो स्वत:शी, नाहीच तिथे बघायचं..
माझ्या निर्धारच बळ दहा मिनिटही नाही टिकायचं,
किती नाही म्हंटल तरी आपसूक नजर वळायची,
तुझ्या गालावरची खळी मला रोज प्रेमात पाडायची...
माझ्या स्वप्नातली तू आजही तशीच आहेस...
शेवटच चॉकलेट मनात आजही जपल आहे,
माहित आहे मला आता नाही वाट पाहायची,
कारण ती खळी आता पुन्हा नाही दिसायची,
जी मला रोज रोज तुझ्या प्रेमात पाडायची....
तुझ्या गालावरची खळी....
मोनीष शेखर चौबळ
Thursday, March 27, 2014
Thursday, December 19, 2013
Tujhe Soundarya... तुझे सौंदर्य ...
बघून सुंदरताही लाजलीयं.
तुझे हास्य ऐकून,
खुद्द हास्यही हिरमुसलयं.
त्या खळखळणा-या निरझराने,
तुझीचं प्रेरणा घेतलीयं.
वेणूंच्या सप्तसुरांनीही,
तुलाचं साद घातलीयं.
तुला बघितल्यापासून,
माझे शब्दचं हरवलेत.
पण माझ्या ह्रदयाचे गीत,
माझे ओठ गुणगुणतं आहेत.
तुझ्या प्रेमाने माझ्यावर,
एक वेगळीचं जादू केलीयं.
देवाकडे काय मागू तूला,
तो स्वतःचं माझ्याकडे तुला मागायला आलायं.


















